Ενα μικρό ορεινό χωριό της Πελοποννήσου, η Αμπελιώνα, κρυμμένο ανάμεσα σε δάση καστανιάς, πάνω σε ένα νοητό τρίστρατο που συναντιούνται οι νομοί της Ηλείας, της Μεσσινίας και της Αρκαδίας,  γεννήθηκε ο Ξενώνας Εποχές.

Ανάμεσα στα καλντερίμια ήχοι, εικόνες και μυρωδιές ξεπλέκονται και ξεπροβάλλουν μπροστά μας, αναπάντεχα, σαν τις παλιές αγάπες. Η σκέψη απελευθερώνεται και αξιολογούμε ξανά τις λεπτομέρεις μιας καλής ζωής.

Οι εποχές του χρόνου και της ιστορίας αφήνουν τα ίχνη τους, ντύνουν τα πάντα στα χρώματα τους, χαρίζοντας κάθε φορά, την φρεσκαδα μιάς νέας αρχής.

Αναθεωρούμε την αξία της διατροφής, την ανάγκη της συντροφιάς και την φυσικότητα της άσκησης.
Ενας πλούσιος μικρόκοσμος γεμίζει την μέρα μιας αβίαστα και ανθρώπινα. Εδώ η βραδύτητα γίνεται συνώνυμο των ξεχασμένων απολαύσεων.

ΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
Τα πέτρινα, κεραμοσκεπή κτίρια, βαφτισμένα με ονόματα δένδρων της περιοχής, φιλοξενούν 22 δωμάτια: 13 ενός χώρου με δυνατότητα φιλοξενίας 2 ατόμων και 9 δύο χώρων, με δυνατότητα φιλοξενίας 4 ατόμων.

Ανέσεις
Όλα τα δωμάτια διαθέτουν: διπλό ή δύο μονά κρεβάτια, τζάκι, δορυφορική τηλεόραση, ανεμιστήρα οροφής, στεγνωτήρα μαλλιών, σετ μπάνιου, έπιπλα εξωτερικού χώρου.
Τα δωμάτια δύο χώρων διαθέτουν επιπλέον: πλήρως εξοπλισμένες κουζίνες, τραπεζαρία και σαλόνι.

Αισθητική
Το αρχιτεκτονικό ύφος είναι δεμένο με το φυσικό περιβάλλον δημιουργώντας την αίσθηση της συνέχειας ανάμεσα στον εξωτερικό και εσωτερικό χώρο.
Οι χώροι, αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική γραμμή της περιοχής, με εσωτερικά παραθυρόφυλλα, γυμνό ξύλο, πέτρα και τερρακότα και προσκαλούν τον επισκέπτη να νιώσει άνετα και οικεία.

Το κάθε δωμάτιο έχει μοναδική ταυτότητα.
Oπως και παλαιότερα τα έπιπλα και τα αντικείμενα έχουν τη δική τους, ανεξάρτητη θέση στο χώρο, παραμερίζοντας την εντοιχισμένη λογική.
Οι ντουλάπες-έπιπλα, οι καλόγεροι, τα φωτιστικά, τα λεβέτια με τα κούτσουρα, τα μπρούτζινα στοιχεία στα μπάνια, τα παλαιά αντικείμενα, συνθέτουν το παρελθόν και το παρόν με φυσικότητα.

Καλωσόρισμα
Στο δωμάτιο σας καλωσορίζουμε με τσίπουρο και γλυκό του κουταλιού.

ΤΟ ΚΑΘΙΣΤΙΚΟ
Στο ισόγειο του Κεντρικού κτιρίου, βρίσκεται το καθιστικό.
Σε διαφορετικές γωνιές με καναπέδες και πολυθρόνες, ή δίπλα στο τζάκι, χαλαρώνετε όπως αγαπάτε: διαβάζοντας ένα βιβλίο, παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια, βλέποντας μία ταινία, προκαλώντας σε μία παρτίδα μπιλιάρδο ή επιδιδόμενοι σε εξαντλητική μπιρίμπα!

H KOYZINA ΜΑΣ
Λένε πως το πιο νόστιμο φαγητό είναι το σπιτικό, γιατί φτιάχνεται με αγάπη. Με τη γνώση και την εμπειρία των ντόπιων νοικοκυρών, με τοπικά υλικά και την αγάπη μας για το καλό, σπιτικό φαγητό μαγειρεύουμε για σας καθημερινά στο εστιατόριο του ξενώνα.

Eνα καλό, θρεπτικό πρωινό, φρεσκοστειμένη πορτοκαλάδα, αχνιστός καφές και συναρπαστική θέα στο δάσος μας δημιουργούν πολύ όμορφη διάθεση. Εάν δε η μέρα είναι ηλιόλουστη, μπορείτε να απολαύσετε όλες τις λιχουδιές του μπουφέ μας στα ξύλινα τραπέζια της βεράντας του εστιατορίου.

Μεσημέρι και βράδυ, το τραπέζι είναι στρωμένο.
Καγιανάς, πίτες, κόκορας με χυλοπίτες, τραχανάς, παστό χοιρινό, μπακαλιάρος, μοσχαράκι με πατάτες τηγανισμένες σε ελαιόλαδο, είναι μερικά από τα καθημερινά μας πιάτα.
Ο μάγειρας σας ενημερώνει για το κυνήγι της ημέρας.

Την τελική γεύση ενός γεύματος δίνει το επιδόρπιο, γλυκά του κουταλιού, πορτοκαλόπιτα, ανθότυρο με πετιμέζι και γλυκό κρασί, είναι μερικοί από τους πειρασμούς που σας γαργαλούν τη συνείδηση.

Η ΑΥΛΗ
Παλιά, η καρδιά ενός σπιτιού χτυπούσε στην κεντρική αυλή του.
Eτσι κι εμείς, αφιερώσαμε στη δική μας αυλή τη θέση που της ταιριάζει. Καλντερίμια που συνδέουν τα κτίρια μεταξύ τους καταλήγουν στην πλακόστρωτη αυλή, ανάμεσα στα σπιτάκια και δίπλα στο εστιατόριο.

Για τις ηλιόλουστες μέρες, υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος με μεγάλα ξύλινα τραπέζια και πάγκους όπου μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας τα πρωινά και τσίπουρο τα μεσημέρια.
Ο κτιστός φούρνος και η ψησταριά, περιμένουν υπομονετικά μία μικρή αφορμή για ένα μεγάλο φαγοπότι!

ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ:
Αθήνα: 290χλμ.
Καλαμάτα: 75χλμ.
Θεσσαλονίκη: χλμ.
Πατρα: 84χλμ.

ΧΑΡΤΗΣ
Δείτε τον χάρτη της περιοχής

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Για πληροφορίες στείλτε μας e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΤΟ ΧΩΡΙΟ
H Αμπελιώνα βρίσκεται επάνω σε ένα νοητό τρίστρατο, το οποίο σχηματίζεται από την Ηλεία, τη Μεσσηνία και την Αρκαδία. Το όνομά της το οφείλει στα αμπέλια που παλαιότερα καλλιεργούσαν οι κάτοικοι. Τώρα, κρυμμένη ανάμεσα σε καστανιές αποτελεί ένα μικρό καταφύγιο φιλοξενίας και γαλήνης.
Η Αμπελιώνα εκπέμπει μιαν ιδιαίτερη γοητεία, που ξεδιπλώνεται σιγά- σιγά μέσα μας και μας κερδίζει ανεπιστρεπτί. Ένας περίπατος στο χωριό, ένα τσίπουρο με τους ντόπιους, μία βόλτα στο δάσος, μία μικρή στάση στις κρήνες του χωριού όλα συνταιριάζουν και μας ευχαριστούν, το κάθε ένα, με το δικό του τρόπο. Το μαγαζάκι του Σπύρου το στέκι της Αμπελιώνας.
Λένε πως για να γνωρίσει κανείς ένα μέρος πρέπει να συναναστραφεί τους ανθρώπους του.
Το μαγαζάκι του Σπύρου λοιπόν είναι το στέκι των Αμπελιωνιτών. Ο χώρος που θα σας καλωσορίσουν με απλότητα και ζεστασιά. Κατηφορίζοντας το δρομάκι από τον Ξενώνα και αφήνοντας στα δεξιά σας το παλιό σχολείο φτάνετε στην Κεντρική πλατεία, στο μαγαζάκι του Σπύρου, ένα καφε-παντοπωλείο με εκλεκτά σπιτικά πιάτα, τσίπουρο του κυρ Παντελή, του ιδιοκτήτη και ελληνικός καφές με καλό καϊμάκι.

Η Τρανή Βρύση ένας εγκάρδιος χαιρετισμός.
Η πιο αρχοντική βρύση του χωριού. Με 4 κρουνούς, άφθονο τρεχούμενο νερό, με θόλο και καμάρες που στηρίζονται σε τρεις κίονες. Oλα, φτιαγμένα με πελεκητή πέτρα και θαυμάσια συντηρημένα, μαρτυρούν παλιές δόξες. Εκεί, σε άλλους καιρούς, συναθροίζονταν οι γυναίκες για να γεμίσουν τις στάμνες τους και οι οδοιπόροι, λίγο πριν αφήσουν πίσω τους το χωριό έκαναν μία τελευταία στάση, καθώς η Τρανή βρύση βρίσκεται στην εμπασιά του χωριού.

Η Πηγή Τρίτσελη, ανάμεσα στα ξωτικά.
Απέναντι από το μαγαζάκι του Σπύρου είναι το δρομάκι που κατευθύνεται προς το ποτάμι. Αφήστε την εκκλησία στο αριστερό σας χέρι και το χωριό πίσω σας και περπατήστε πάνω το πέτρινο μονοπάτι που κατεβαίνει την πλαγιά, καταλήγοντας στην καρδιά του ρέματος. Διασχίζετε το ξύλινο γεφυράκι και καθώς παίρνετε το μικρό μονοπάτι στα αριστερά, νιώθετε την θετική ενέργεια του ποταμίσιου νερού. Ανάμεσα σε φτέρες και πλούσια υδρόβια βλάστηση στέκεται η πηγή του Τρίτσελη. Ξαποστάστε στα πέτρινα καθίσματα, δοκιμάστε το φρέσκο νερό της και αφήστε την απόλυτη ησυχία να σας κυριεύσει. Λένε πως αν κανείς είναι τυχερός, θα συναντήσει τα μικρά ξωτικά των νερών.

Το Καστανοδάσος, το μοναδικό στη Δυτική Πελοπόννησο. Στην πλαγιά απέναντι από το χωριό, είναι αναπτυγμένο αμφιθεατρικά ένα πυκνό καστανοδάσος. Λόγω της σημασίας του, η διατήρηση του επιχορηγείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορείτε να περιηγηθείτε στο δάσος, περπατώντας, οδηγώντας ή ποδηλατώντας.
Αν ήδη βρίσκεστε στην Πηγή Τρίτσελη, συνεχίζετε προς το βουνό αφήνοντας το γεφυράκι στο δεξί σας χέρι. Φτάνοντας στην πρώτη διχάλα μπορείτε να συνεχίσετε ευθεία καταλήγοντας, μέσα από μία σύντομη διαδρομή ενός περίπου χιλιομέτρου, πίσω στο χωριό, έχοντας το πάντα στα δεξιά σας. Είναι μία όμορφη βόλτα, ιδιαιτέρως γιατί σας δίνει μία πολύ ωραία εικόνα του χωριού, αλλά και γιατί μπορείτε να γεμίσετε τις τσέπες σας με κάστανα!
Η εναλλακτική διαδρομή από την Πηγή, είναι να στρίψετε στην διχάλα αριστερά και να κάνετε το γύρω του Καστανοδάσους σε ένα βατό και ευχάριστο περίπατο, απόστασης 4 χλμ συνολικά, όσο να επιστρέψετε στο χωριό. Εναλλακτικά, αυτή τη διαδρομή μπορείτε να την κάνετε με ποδήλατο, ή και με το αυτοκίνητό σας.

Διαδρομές και Αξιοθέατα
Οι επισκέπτες με αφετηρία την Αμπελιώνα μπορούν να αξιοποιήσουν την παραμονή τους με μια σειρά από μικρές εκδρομές στην περιοχή. Μοιάζει απίστευτο αλλά αν προσπαθήσει κανείς να καταγράψει σε λίστα τα αξιοθέατα και τους ενδιαφέροντες προορισμούς που βρίσκονται γύρω από την Αμπελιώνα, θα διαπιστώσει ότι θα χρειαστεί πολύ περισσότερο χρόνο από ότι αρχικά υπολόγιζε ιδιαίτερα εάν ανησυχούσε για το πώς θα περάσουν οι μέρες στο χωριό.

Όλα αυτά, βρίσκονται κοντά στο χωριό και σε ακτίνα από 5 χλμ μέχρι 33 χλμ. - Η βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας στην ομώνυμη πόλη. Για όσους θέλουν να αναζητήσουν ένα καταφύγιο ορθολογισμού, γνώσης και διαφωτισμού με κάθε έννοια, η Βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας είναι πιθανότατα αυτό που χρειάζονται. Aγνωστη για τον πολύ κόσμο, άλλα υψίστης σημασίας για την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, η βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας αποτελεί μια κιβωτό γνώσης, που είχε εγκατασταθεί σε αυτό το σημείο της ελληνικής γης από τον 19ο αιώνα. Με περισσότερους από 40.000 τόμους και μερικά από τα σπανιότερα βιβλία που μπορεί κανείς να βρει στην Ευρώπη, η Βιβλιοθήκη είναι ένας μαγικό χώρος. Στις προθήκες της ζωντανεύουν, μέσα από τα χειρόγραφά τους, ήρωες της ελληνικής επανάστασης όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο παραμελημένος από την ιστορία Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, ακόμη και συμαίνουσες μορφές του Ευρωπαϊκού πνεύματος, όπως ο Ζαν Ζακ Ρουσό. Oμως, ακόμη και η απλή ύπαρξη ορισμένων βιβλίων αρκεί να δικαιολογήσει τον θαυμασμό που προκαλεί στον επισκέπτη η Βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας, καθώς εκεί μπορεί να δει κανείς βιβλία του Aλδου Μανούτιου, με χρονολογία εκτύπωσης 1515.

- Το ιστορικό Γυμνάσιο της Ανδρίτσαινας (αποστ. 17 χλμ). Για πολλά χρόνια ήταν το μοναδικό πνευματικό ίδρυμα της περιοχής. (ιδρύθηκε το έτος 1889)
- Η Καρύταινα συνιστά ένα υποχρεωτικό σταθμό σε όποια διαδρομή και αν ακολουθήσει κανείς, από ή προς την Αμπελιώνα. Η ανάπτυξη του οικισμού ανάμεσα σε δύο λόφους και απέναντι από το κάστρο της περιοχής προσφέρει μια εντυπωσιακή εικόνα στον επισκέπτη. Το κάστρο δείχνει δυσπρόσιτο και μοναχικό, ενώ το τριγωνικό του σχήμα το κάνει να φαντάζει σαν γιγάντιαιο πέτρινο πλοίο που προσάραξε στην Καρύταινα ύστερα από κάποια στραβοτιμονιά του φράγκου καπετάνιου του.
- Ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα. Ένα από τα πιο συγκλονιστικά μνημεία, όχι μόνο της συγκεκριμένης περιοχής αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Στην άκρη του δρόμου που συνδέει την Καρύταινα με την Ανδρίτσαινα και μόλις 11 χιλιόμετρα από την Αμπελιώνα, μια παράξενη τέντα, σαν προσωρινή εγκατάσταση περιπλανώμενου θιάσου, κρύβει ένα έργο του Ικτίνου, ένα υπέροχο αρχιτεκτόνημα της κλασικής αρχαιότητας. Κατσκευασμένος το 420 -400 π.Χ. από τον Ικτίνο (έναν από τους δύο αρχιτέκτονες του Παρθενώνα, εξ ου και το όνομα του ναού Παρθενώνας της Πελοποννήσου), ο ναός είναι αφιερωμένος στον Απόλλωνα, ο οποίος ονομάστηκε, επικούριος, γιατί βοήθησε τους ντόπιους Φιγαλείς στην πολεμική αναμέτρησή τους με τους Λακεδαιμόνιους το 659 π.Χ. Οι αρχαιολόγοι θεωρούν τον συγκεκριμένο ναό εξαιρετικά σημαντικό, καθώς φαίνεται ότι επηρέασε μια σειρά από αντίστοιχα κτίσματα της αρχαιότητας, όπως τον ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα, τους ναούς του Δία στην Νεμέα, κ.α. Ο προσανατολισμός του ναού, από Βορρά προς Νότο, η αρχαϊζουσα επιμήκης μορφή του με την αναλογία του αριθμού των κιόνων (6Χ15 αντί του κανονικού για την εποχή 6Χ13), το μεγαλύτερο πάχος των κιόνων της βόρειας όψης και πολλά άλλα στοιχεία θεωρούνται πρωτότυπα και ριζοσπαστικά για την εποχή τους και, φυσικά, υπογραμμίζουν την ανεκτίμητη πολιτιστική αξία του ναού. Από το 1986, η UNESCO ενέταξε τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα στα προστατευμένα δείγματα του ανθρώπινου πολιτισμού, ενώ το 1987 κατασκευάστηκε το στέγαστρο που βλέπει κανείς για να προστατεύσει το ευαίσθητο μνημείο από τα στοιχεία της φύσης. Παρόλα ,αυτά το δέος για τον μοναδικό αρχαιοελληνικό ναό που σώζεται ολόκληρος έως τις ημέρες μας είναι δεδομένο, αντίστοιχο εκείνου που ένιωσε ο Νίκος Καζαντζάκης όταν τον πρωτοαντίκρυσε πριν από δεκαετίες: 'Σαν ένα κομμάτι του βουνού μου φάνταξε ο ναός, διακριτικά σφηνωμένος ανάμεσα στα άλλα βουνά, από την ίδια πέτρα, από τον ίδιο ρυθμό. Και μονάχα όταν κοίταξα πολύ τις πέτρες τούτες, ένιωσα πως, έτσι που είναι πελεκημένες και τοποθετημένες, εκφράζουν στην ουσία όλη γύρα την βουνίσια ερημιά. Θαρρείς πως είναι το κεφάλι του τοπίου, η ιερή γυροτραφισμένη περιοχή όπου λάμπει ο νους του. Εδώ η αρχαία τέχνη δεν σε ξαφνιάζει. ήσυχα, από ένα μονοπάτι ανθρώπινο, σε ανεβάζει χωρίς να λαχανιάσεις στην κορφή'.
- Το ονομαστό εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας (αποστ. 33 χλμ). Πρόκειται για ένα μνημείο τόσο αξιοπερίεργο, ώστε καταλαβαίνει κανείς αμέσως γιατί έχει προβληματίσει σε τέτοιο βαθμό αρχιτέκτονες και πολιτικούς μηχανικούς, αλλά και γιατί θεωρείται αξιοθαύμαστο ως έργο που δεν θα ήταν δυνατόν να σταθεί χωρίς την βοήθεια μιας ανώτερης δύναμης. Ο ναΐσκος της Οσιοπαρθενομάρτυρος Θεοδώρας της Πελοποννησίας αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό παράδοξο, καθώς η σκεπή του «φιλοξενεί» 17 μεγάλα δέντρα. Πώς φύτρωσαν εκεί; Πού είναι οι ρίζες τους, εφόσον μέσα στο ναό δεν φαίνεται τίποτα; Πώς αντέχει το βάρος τους ένα μικρό κτίσμα του 10ου αιώνα, το οποίο, μάλιστα, δεν φαίνεται να έχει θεμέλια; Από την επιστήμη δεν έχει υπάρξει έως σήμερα κάποια πειστική εξήγηση και το αίνιγμα του ναού παραμένει άλυτο, ενώ εξίσου αινιγματική είναι και η προσωπικότητα στην οποία αφιερώθηκε το εκκλησάκι.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Θεοδώρα ήταν μια ενάρετη γυναίκα που μόνασε ως άνδρας σε μοναστήρι της περιοχής, τον 9ο αιώνα. Πέφτοντας θύμα πλεκτάνης και συκοφαντίας και αφού καταδικάστηκε σε θάνατο δια αποκεφαλισμού, η θεοδώρα, κατά τη λαϊκή παράδοση, απηύθυνε μια τελευταία παράκληση στον Κύριό της: « Χριστέ μου, συγχώρεσε τους εχθρούς μου. Κάνε το σώμα μου εκκλησιά, τα μαλλιά μου δέντρα και το αίμα μου ποτάμι». Το αίτημά της ικανοποιήθηκε. Το αίτημά της ικανοποιήθηκε. Όταν χτίστηκε ο ναός στη μνήμη της, το νερό ανέβλυσε κάτω από το εκκλησάκι και στη στέγη του, τρία ολόκληρα μέτρα από το έδαφος, βλάστησε ένα ολόκληρο αλσύλλιο.
- Την κοιλάδα της Νέδας, το μοναδικό θυληκό ποτάμι: Η Νέδα, αποτελεί το φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Μεσσηνία και στην Ηλεία. Τα νερά της ξεκινούν από το όρος Λύκαιο, διασχίζοντας εκπληκτικά φαράγγια και καταλήγουν μετά από 32 χλμ στον Κυπαρισσιακό κόλπο. Το καλοκαίρι και αργά την άνοιξη οι όχθες του ποταμού ενδείκνυνται για πεζοπορία αλλά καλύτερα να προτιμήσετε τις οργανωμένες εκδρομές γιατί η διάσχιση της Νέδας είναι δύσκολο εγχείρημα.

- Ο Ιερός Ναός της Παναγίας στο χωριό Κακαλέτρι (αποστ. 9 χλμ). Βρίσκεται κάτω από τα βαθύσκια πλατάνια στις όχθες του ποταμού Νέδα. Κάθε χρόνο, συνεχίζοντας την παράδοση πολλών χρόνων, πραγματοποιείται πανυγήρι τον 15Αύγουστο.

- Το πρώτο Δημοτικό Σχολείο και σημερινό Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού Νέδα (αποστ. 5 χλμ). Χτισμένο με λεξεμένη λευκή πέτρα από ταλαντούχους μαστόρους, ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική ομορφιά του. (Σε αυτό το «στέκι» - έργο του Συλλόγου τους οι Νεδαίοι πραγματοποιούν τις διάφορες εκδηλώσεις τους)

- Φθινόπωρο στο χωριό Σύρριζο (αποστ. 20 χλμ). Ένας υπέροχος χώρος αναψυχής, καλυμμένος με πλατάνια
- Ο Ιερός Ναός Αγίου Βασιλείου στο χωριό Μαρίνα (αποστ. 14 χλμ)
- Η Ιστορική Μονή του Αγιάννη στο χωρίο ʼγιο Σώστη (αποστ. 4 χλμ). Το πιο ονομαστό πανηγύρι γινόταν εδώ στα παλιά χρόνια.
- Ο Ιερός Ναός Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο χωριό Πέτρα (αποστ. 6 χλμ). Η πέτρα και τα σχήματα είναι τα κυρίαρχα στοιχεία.

- Η πηγή «Γκουφάλα» στο χωριό Στάσιμο, πάνω στον επαρχιακό προς Καλαμάτα δρόμο (αποστ. 15 χλμ). Με απλοχεριά μοιράζει δροσιά στους περαστικούς.
- Τμήμα της κεντρικής αγοράς της Ανδρίτσαινας (αποστ. 17 χλμ). Εδώ, μα και κοιτά μήκος του κεντρικού δρόμου ανθούσε παλιά το «παζάρι» με τα ντόπια και ονομαστά προϊόντα της αγροτιάς!